การเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัย

การเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัย พนักงานมหาวิทยาลัยเป็นบุคลากรที่มีบทบาทสำคัญร่วมกับข้าราชการและบุคลากรอื่นๆ ในการพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ทำให้มหาวิทยาลัยต้องให้ความเอาใจใส่ดูแลบุคลากรที่เป็นพนักงานมหาวิทยาลัยให้มีโอกาสต่างๆ เพิ่มมากขึ้นเท่าที่มหาวิทยาลัยจะทำได้ เพื่อให้พนักงานมหาวิทยาลัยได้มีขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีคุณภาพและประสิทธิภาพที่ดี ในแต่ละปีจึงมีการเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัยเช่นเดียวกับข้าราชการ ได้มีการประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี เรื่อง การเลื่อนขั้นเงินพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ.๒๕๔๘ โดยกำหนดหลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติการเลื่อนขั้นเงินเดือน ดังนี้ เพื่อให้พนักงานมหาวิทยาลัยปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ในระดับอันเป็นประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัย และได้รับบำเหน็จความชอบประจำปีตามผลการปฏิบัติงานและผลสัมฤทธิ์มหาวิทยาลัยจึงเห็นสมควรวางหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลปฏิบัติงานของพนักงานมหาวิทยาลัย เพื่อประกอบการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนและเป็นสิ่งจูงใจให้พนักงานมหาวิทยาลัยเกิดความกระตือรือร้นที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างมีประสิทธิผล ดังนี้ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๕ (๓) และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๓๑ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงออกประกาศการเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัย ดังนี้ ๑. “พนักงานมหาวิทยาลัย” หมายถึง พนักงานที่มหาวิทยาลัยจ้างให้ทำงานโดยใช้เงินงบประมาณของมหาวิทยาลัยที่ได้รับการพิจารณาเข้าสู่แท่งอัตราเงินเดือนแล้ว ๒. “รอบปี” หมายถึง ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ของปีหนึ่งถึงวันที่ ๓๐ กันยายนของปีถัดไป ๓. การเลื่อนขั้นเงินเดือนให้เลื่อนปีละหนึ่งครั้ง ๔. การเลื่อนขั้นเงินเดือนให้เลื่อนได้ไม่เกิน ๑ ขั้นของอันดับเงินเดือนที่ได้รับแต่งตั้ง ๕. พนักงานมหาวิทยาลัยที่จะได้รับการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนแต่ครั้งต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ ๕.๑ ในรอบปีต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่ของตนด้วยความสามารถ และความอุตสาหะจนเกิดผลดีหรือความก้าวหน้าแก่มหาวิทยาลัย ซึ่งผู้บังคับบัญชาได้พิจารณาประเมินแล้วเห็นว่าอยู่ในหลักเกณฑ์ที่สมควรจะได้เลื่อนเงินเดือน ๕.๒ ในรอบปีจนถึงวันออกคำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนต้องไม่ถูกสั่งลงโทษทางวินัยที่หนักกว่าการภาคทันฑ์หรือทำความผิดที่ทำให้เสื่อมเสียต่อมหาวิทยาลัย ๕.๓ ในรอบปีต้องไม่ขาดงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ๕.๔ ต้องได้รับการบรรจุเข้ากรอบอัตราเงินเดือนเป็นเวลาไม่น้อยกว่า๘ เดือน ๕.๕ ในรอบปีต้องไม่ลาหรือมาทำงานสายเกินจำนวนครั้งที่มหาวิทยาลัยกำหนด ๕.๖ ในรอบปีต้องมีเวลาปฏิบัติงานสิบสองเดือน โดยไม่มีวันลาเกินสี่สิบห้าวันแต่ไม่รวมถึงวันเวลาดังต่อไปนี้ ก) ลาอุปสมบท ข) ลาคลอดบุตร ค) ลาป่วยซึ่งจำเป็นต้องรักษาตัวเป็นเวลานานไม่ว่าคราวเดียวหรือหลายคราวรวมกันไม่เกิน หนึ่งร้อยยี่สิบวันทำการ ง) ลาป่วยเพราะประสบอันตรายในขณะปฏิบัติงานตามหน้าที่ หรือในขณะเดินทางไปหรือกลับจากปฏิบัติหน้าที่ราชการ จ) ลาพักผ่อน ฉ) ลาเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล ๖. พนักงานมหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนครึ่งขั้นในแต่ละครั้ง ต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ ข้อ ๕ ซึ่งผู้บังคับบัญชาได้พิจารณาประเมินแล้วเห็นว่าอยู่ในเกณฑ์ที่สมควรจะได้เลื่อนขั้นครึ่งขั้น ๗. พนักงานมหาวิทยาลัยที่จะได้รับการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนหนึ่งขั้นในแต่ครั้งต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ ข้อ ๕ ที่จะได้รับการพิจารณาเลื่อนขั้นตาม ข้อ ๖ และอยู่ในหลักเกณฑ์ประการหนึ่งหรือหลายประการดังต่อไปนี้ ๗.๑ ปฏิบัติงานตามหน้าที่ได้ผลดีเด่น มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลอันก่อให้เกิดประโยชน์และผลดียิ่งต่อทางราชการและสังคมจนถือเป็นตัวอย่างที่ดีได้ ๗.๒ ปฏิบัติงานโดยมีความคิดริเริ่มในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง หรือได้ค้นคว้าหรือประดิษฐ์สิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งเป็นประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยเป็นพิเศษ และมหาวิทยาลัยได้ดำเนินการตามความคิดริเริ่มหรือได้รับรองให้ใช้การค้นคว้าหรือสิ่งประดิษฐ์นั้น ๗.๓ ปฏิบัติงานที่มีภาระหน้าที่หนักเกินกว่าระดับตำแหน่งจนเกิดประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยเป็นพิเศษและปฏิบัติงานในตำแหน่งหน้าที่ของตนเป็นผลดีด้วย ๗.๔ ปฏิบัติงานตามตำแหน่งหน้าที่ด้วยความตรากตรำเหน็ดเหนื่อยยากลำบากเป็นพิเศษ และงานนั้นได้ผลดียิ่งเป็นประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยและสังคม ๗.๕ ปฏิบัติงานที่ได้รับหมายให้กระทำกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งจนสำเร็จเป็นผลดีต่อมหาวิทยาลัย ๘. การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัยตามข้อ ๖ และ ๗ ให้ผู้บังคับบัญชาชั้นต้นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายนำผลการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานที่ได้ดำเนินการมาเป็นหลักในการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนโดยพิจารณาประกอบกับข้อมูลการลา พฤติกรรม การมาทำงาน การรักษาวินัย การปฏิบัติตนเหมาะสมกับการเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยและข้อควรพิจารณาอื่นๆ ของผู้นั้น แล้วรายงานผลการพิจารณานั้น พร้อมด้วยข้อมูลดังกล่าวต่อผู้บังคับบัญชาชั้นเหนือขึ้นไปตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือน ในการพิจารณาผลการประเมินให้ผู้บังคับบัญชาเหนือแต่ละระดับที่ได้รับรายงานเสนอความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณา ของผู้มีอำนาจสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนด้วย ๙. กรณีผู้มีอำนาจสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนพิจารณาเห็นว่าพนักงานมหาวิทยาลัยผู้ใดไม่อยู่ในหลักเกณฑ์ที่จะได้รับการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนประจำปีตามข้อ ๖ ข้อ ๗ หรือปฏิบัติตนไม่เหมาะสมกับการเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยให้งดเลื่อนขั้นเงินเดือนของผู้นั้นแต่ต้องแจ้งเหตุผลให้ผู้นั้นทราบด้วย ผู้ที่สนใจสามารถดูได้ที่ www.rbru.ac.th จากการประกาศดังกล่าวจะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติการเลื่อนเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัยคล้ายกับข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย แต่ถูกกำหนดบังคับไว้ว่า “การเลื่อนขั้นเงินเดือนให้เลื่อนได้ไม่เกิน ๑ ขั้น ของอันดับเงินเดือนที่ได้รับแต่งตั้ง” ถือได้ว่าไม่เป็นธรรมกับพนักงานมหาวิทยาลัยที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างมีคุณภาพและประสิทธิภาพดีเด่น อธิการบดีจะได้ดำเนินการแก้ไขในเรื่องนี้ โดยจะต้องทำให้สามารถนำมาใช้ในการเลื่อนขั้นเงินเดือนครั้งต่อไป